Ո՞ր կարծրատիպերն են խանգարում մեծահասակներին լեզու սովորել:

Չորս հիմնական միֆ՝ տաղանդի պահանջ, արտերկիր տեղափոխվելու կարիք, քերականության նախնական իմացություն և անթերի առոգանություն. սկսելու համար դրանցից ոչ մեկը պետք չէ:

Նոր լեզու սովորելիս իրական խոչընդոտը սովորաբար լեզուն չէ։ Դա մի քանի կեղծ համոզմունք է այն մասին, թե ով կարող է սովորել և ինչպես։ Եկեք ցրենք դրանցից չորսը։

Լսած կլինեք. ոմանք լեզուներ սովորելու շնորհքով են ծնվում, իսկ մնացածներս՝ ոչ։ Դա ճիշտ չէ։ Հետազոտությունները մեկը մյուսի հետևից ցույց են տալիս, որ բնածին ընդունակությունը փոքր դեր ունի կանոնավոր ու ճիշտ ժամանակին կատարվող վարժանքների համեմատ։ Հաջողողները շնորհալի չեն։ Նրանք պարբերաբար աշխատել են լավ մեթոդով։ Իսկ դուք արդեն մի ամբողջ լեզու եք սովորել՝ սկզբից մինչև վերջ։ Սա արդեն արել եք։

Հետո՝ ամենամեծը. տեղափոխվեք արտասահման կամ հեռուստացույցը միացրած թողեք, և լեզուն ինքնաբերաբար կյուրացնեք։ Լեզվական նյութն օգուտ է տալիս միայն այն ժամանակ, երբ հասկանում եք այն։ Սթիվեն Քրաշենը սա անվանեց հասկանալի լեզվական նյութ։ Խոսքը, որին չեք կարողանում հետևել, պարզապես աղմուկ է։ Ահա թե ինչու մարդիկ կարող են տարիներով ապրել օտար երկրում ու այդպես էլ չսովորել լեզուն։ Ընկղմումն արդյունք է տալիս, երբ ակտիվ եք և հասկանում եք նյութը, իսկ հասկանալի նյութ կարող եք գտնել որտեղ էլ լինեք։

Հաջորդը այն համոզմունքն է, թե խոսելու համարձակություն ունենալուց առաջ պետք է լիովին յուրացնել քերականության բոլոր կանոնները։ Իրականում քերականական ըմբռնումը զարգանում է, երբ հասկանում և գործածում եք լեզուն։ Զգում եք, թե ինչն է ճիշտ, շատ ավելի շուտ, քան կարող եք կանոնն անվանել, ճիշտ այնպես, ինչպես մայրենիի դեպքում։ Միայն կանոնները մեխանիկորեն կրկնելով՝ կարելի է թեստը գերազանց հանձնել, բայց զրույցի պահին կարկամել։ Մի քիչ սովորեք, շուտ սկսեք գործածել սովորածը և թողեք, որ կանոնները տեղն ընկնեն։

Եվ վախը, որը ստիպում է լռել. եթե ձեր խոսքը ճիշտ լեզվակրի պես չի հնչում, ուրեմն ձախողվել եք։ Չեք ձախողվել։ Նպատակը հասկանալի լինելն է, և միլիոնավոր մարդիկ ամեն օր երկրորդ լեզվով խոսում են օտար առոգանությամբ ու հաջողությամբ հաղորդակցվում։ Ձեզ հասկանում են շատ ավելի շուտ, քան ձեր առոգանությունը կատարյալ կդառնա։ Ձգտեք հստակության, ոչ թե կատարելության։ Կատարյալ առոգանության հետևից ընկնելը այդպես էլ բերան չբացելու ամենահուսալի ճանապարհն է։

Այս չորս առասպելներից ոչ մեկը լեզվի մասին չէ։ Դրանք ձեր մասին են, և բոլորն էլ կեղծ են։ Պետք չեն ոչ շնորհ, ոչ ավիատոմս, ոչ քերականության գիրք, ոչ էլ կատարյալ առոգանություն։ Պետք է սկսել, մի քիչ հասկանալ ու գործածել հասկացածը։ Եկեք հենց դա անենք Synapse-ի հետ։